کارتریج دندانی مپیواکائین هیدروکلراید ۳ درصد –(۱.۸ میلی لیتر )
نحوه مصرف و بهترین زمان مصرف
مانند همه بی حسی های موضعی دوز ها متغییر است و به ناحیه ایی که بی حسی انجام میشه و بافتی آن ناحیه، میزان عروق و تحمل فردی و تکنیک های بی حسی بستگی دارد.

پایین ترین دوز مورد نیاز برای انجام بی حسی باید کنترل شود. برای نفوذ و بلاک کردن عصب در فک بالا و یا پایین دوز میانگین ۱ کارتریج معمولا کافی است.

حداکثر دوز کودکان باید با با دقت محاسبه شود.

موارد منع مصرف
مپیواکایین برای بیماران که دارای حساسیت به آمیدهای موضعی هستند، مضر است و منع مصرف دارد.

موارد احتیاط مصرف
ایمنی و اثرگذاری مپیواکایین بستگی به دوز مناسب و تکنیک درست و احتیاط کافی و آمادگی برای شرایط اضطراری بستگی دارد. برای جلوگیری از سطح بالای پلاسما و عوارض جانبی مپیواکایین که ممکن است باعث افزایش قابل توجه سطح خونی با هربار تکرار دوز (به دلیل تجمع آهسته دارو یا متابولیسم آن یا به دلیل آهسته تر شدن متابولیسم نسبت به حد نرمال) پایین ترین دوزی که باعث بی حسی می شود مورد استفاده قرار می گیرد.

عوارض شایع بالای ۱۰%
واکنش به مپیواکایین مشخصا مربوط یه کسانی که به دیگر گروه های آمیدی بی حس کننده موضعی حساسیت دارند، می باشند. عوارض سیستمیک شامل سیستم عصبی مرکزی وارد می شود و سیستم قلبی عروقی معمولا نتیجه غلظت پلاسمای بالا است ( که ممکن است به علت دوز بیش از اندازه، جذب سریع و تزریق غیر عمدی داخل عروق یا کاهش آهسته متابولیسم) یا روش تزریق یا میزان حجم تزریق باشد.

تعداد کمی از واکنش ها ممکن است نتیجه حساسیت ، طبیعت هر فرد و یا کاهش تحمل نسبت به دوز نرمال باشد.

شیردهی و بارداری
بارداری: اطلاعات دقیقی در ارتباط با بارداری وجود ندارد.

این محلول درصورت نیاز باید برای زن باردار تجویز شود.

شیر دهی:

مشخص نیست که این دارو در شیر انسان ترشح می شود و باید در صورت تجویز احتیاط لازم اعمال شود.

مشکلات کبدی و کلیوی :
به علت این که متابولیسم این دارو در کبد انجام میشود ، توسط کلیه دفع می گردد پس باید با احتیاط در بیماران با بیماری های کبدی و کلیوی استفاده شود.